Bij ons laatste bezoek in maart van dit jaar raadde de verpleegkundige van het consultatiebureau me aan xe9cht hulp in te schakelen van het consultatiebureau (yeah, right) of een fysiotherapeut als Sylke twee tot drie maanden daarna nog niet zou lopen. Ik maakte me totaal geen zorgen over het niet-lopen (of xfcberhaupt los staan) van Sylke. xd3xf3k niet toen ze nog steeds niet zelfstandig een stap zette toen ze ruim 21 maanden was. Want lopen aan onze handen of achter een stoeltje aan deed ze al tijden, wat mij voldoende vertrouwen gaf dat ze heus ooit ook zonder hulp zou gaan lopen. En zxf3 langzaam is ze nu ook weer niet wat die ontwikkeling betreft, haar broer was gewoon een stuk eerder met lopen (15 maanden) en Sylke doet de dingen graag op een rustiger tempo. Haar xe9igen tempo.

Maar Lief was al een paar dagen met haar aan het oefenen. Zoals hij dat destijds ook met Jente deed met kruipen, staan en gaan zitten en uiteindelijk lopen. Hij zal daar wel meer geduld voor hebben dan ik .
En ineens, vanuit het (bijna) niets stapte Sylke afgelopen zondag de hele kamer rond! Eerst waren het nog wat twijfelachtige stapjes van Lief naar de bank, daarna stapte ze op eigen benen de hele kamer rond! En ging ze zelfs vanaf haar billen zelfstandig rechtop staan om een rondje door te kamer te racen! Het is een raar gezicht, dit zijn we immers van Sylke nog niet gewend. Maar het is gek nooit meer terug te kunnen naar een Sylke die nog niet kan lopen. Ook dit kleine meisje wordt dus groot!